Su poderi vandàlicu in Mara Arbarei.

Su poderi vandàlicu in Mara Arbarei.

Su poderi vandàlicu in Mara Arbarei.

 

Intra su 456 e su 466 spàciat su poderi romanu e incarrerat su de is vàndalus fintzas a su 533. S’urrei de is vàndalus, Trasamondo, ca fut arianu, po cumbati is cristianus africanus de cunfessioni romana acostumàt a ddus disterrai in Sardìnnia; una borta nd’at disterrau 300 e in mesu ddoi fuànt: Santu Bertorio (venerau in Samatzai) impari a Fideli unu pipieddu de seti annus; Sant’Amadu, venerau in sa bidda de Gèsigu; santu Liberato. Custus disterraus candu funt lòmpius in Sardìnnia nd’ant portau puru su corpus de Sant’Austinu, su monsinnori de Ipona, una citadi de sa Numìdia.

 

Apustis chi funt arribaus de is disterraus africanus, sa Sardìnnia est bessida su logu de discussioni teològica intra cristianus de cunfessioni romana e is cristianus arianus.

Is duus santus munsennoris disterraus nd’ant portau sa fidi insoru acanta a su territòriu de Mara Arbarei puru: Sant’Amadu in Gèsigu e Santu Bertòrio in Samatzai.

 

 

Albertina Piras – Antonio Sanna, Villamar – Fede, arte, storia e tradizioni popolari, 1994, pp. 102-103.